Park ten został utworzony w 1990 roku na powierzchni 4019 ha, z otuliną 9000 ha.

Położony jest na terenie województwa lubelskiego w gminach Kamionka, Lubartów, Niemce i Spiczyn.

Park ten obejmuje kompleks Lasów Kozłowieckich, porastających słabo zaznaczoną nieckę wypełnioną osadami piaszczystymi. Rzeźba terenu jest mało urozmaicona. Występujące niewielkie wzniesienia to niewysokie wały wydmowe i spłaszczone wzgórza morenowe na obrzeżach Parku. Najwyższe z nich jest wzgórze o wysokości 197 m n.p.m. w rezerwacie „Kozie Góry”. Urozmaiceniem leśnego krajobrazu są doliny niewielkich rzek. Park leży w dorzeczu Wieprza. Jego główną oś przyrodniczą wyznaczają doliny dopływu Wieprza Minny oraz uchodzącej do niej w obrębie Parku Krzywej Rzeki, zwanej też Ciemięgą. W dolinach obu rzek, pod Kolonią Kawka i pod Starym Tartakiem znajdują się zespoły stawów rybnych. Największe stawy znajdują się jednak już w otulinie Parku w dolinie Minny pod Samoklęskami. Lasy Kozłowieckie zajmują ponad 90 % powierzchni Parku. Drzewostany wyróżniają się dużą różnorodnością, zarówno pod względem składu gatunkowego jak i struktury wiekowej. Dominują lasy mieszane i bory mieszane, a na niewielkich powierzchniach występują bór suchy, bór wilgotny, bór bagienny oraz olsy i łęgi w dolinach cieków.

Największą wartość przyrodniczą mają lite drzewostany dębowe występujące w rezerwacie „Kozie Góry” i w jego sąsiedztwie, oraz starodrzewy sosnowo-dębowe. Liczne rosnące w Parku pojedyncze dęby osiągają rozmiary pomnikowe.

Wśród roślin runa leśnego najrzadsze gatunki to: zachyłka trójkątna, wawrzynek wilcze łyko, lilia złoto głów, orlik pospolity, bluszcz, turówka leśna, dąbrówka kosmata, miodownik melisowaty, rutewki żółta i wąskolistna, zdrojówka rutewko wata, pajęcznica gałęzista, jaskry kaszubski i kosmaty, skrzyp zimowy oraz storczyki listera jajowata, gnieźnik leśny i podkolan biały. Spośród innych rzadkich gatunków występują tu ponadto takie rośliny górskie, jak: ciemiężyca zielona, tojad dzióbaty, jarzmianka większa, śnieżyczka przebiśnieg, goryczka wąskolistna i czworolist pospolity oraz rośliny torfowiskowe i łąkowe, jak: brzoza niska, bagno, modrzewnica starzec błotny, groszek błotny, wielosił błękitny, pełnik europejski, goździk pyszny, storczyk krwisty, storczyk szerokolistny oraz kruszczyk błotny, a także rośliny wodne: grzybienie, grążel żółty i rzęsa garbata.

Lasy Kozłowieckie są ostoją zwierzyny leśnej. Występuje tu kilka gatunków dużych kopytnych jak: łoś, jeleń, daniel, sarny oraz dziki. Spośród ptaków na uwagę zasługuje: orlik krzykliwy, bocian czarny, dzięcioł białogrzbiety, muchołówka biało szyja, muchołówka żałobna, kraska, dudek i srokosz. Ptaki wodne Perkosz zausznik, błotniak zbożowy, derkacz, wodnik i wąsatka. Osobliwością Parku jest występowanie w dolinie Minny rzadkiego żółwia błotnego.

Na terenie Parku znajduje się jeden rezerwat. Jest to rezerwat leśny „Kozie Góry” (41.04 ha) utworzony w celu ochrony starodrzewu dębowego. Ochroną konserwatorską objęte są także znajdujące się w otulinie parki w Kozłówce, Samoklęskach i Bratniku. W otulinie Parku jest kilka cennych obiektów, wśród których na szczególną uwagę zasługuje ogromny zespół pałacowy barokowej rezydencji Zamoyskich w Kozłówce. W pałacu mieści się muzeum wnętrz pałacowych a w jednej z oficyn oryginalne muzeum socrealizmu. Częścią zespołu pałacowego jest duży regularny park z cennymi okazami drzew i krzewów. Drugi cenny zespół pałacowo-parkowy znajduje się w Samoklęskach (XVIII w), a skromniejsze zespoły dworskie zachowały się w Krasieninie i Nasutowie (XIX w). w Kamionce i Krasieninie znajdują się zabytkowe XVII w Kościoły.

Do innych ciekawszych zabytków należą XVIII w karczma w Krasieninie i zespoły starej zabudowy drewnianej w Kamionce, Nowodworze, Dąbrówce i Nowym Stawie.

Zagospodarowanie turystyczne Parku jest skromne.

Jedyny znakowany pieszy szlak turystyczny przebiega przez teren otuliny na odcinku Samoklęski-Kozłówka.

W Parku wytyczono także ścieżkę dydaktyczną na trasie: Wandzin – rezerwat „Kozie Góry” – Kacze Doły – Rudka Kozłowiecka (ok. 10 km),

Poza kwaterami agroturystycznymi oraz domkiem myśliwskim w Starym Tartaku brak w Parku i jego otulinie obiektów bazy noclegowej.