Za przedwiośnie przyjmujemy okres roku na styku zimy i wiosny, w którym średnie dobowe temperatury powietrza wahają się pomiędzy 0⁰ C a 5⁰ C.

Okres ten charakteryzuje się wieloma intensywnymi przemianami w przyrodzie. Z powodu trzymających się już dodatnich temperatur w dzień, następuje powierzchniowe topnienie okrywy śnieżnej i lodu.

W dalszym ciągu zamarznięty jest grunt, a także zbiorniki wodne i mniejsze rzeki. Woda
z roztopów spływa do zbiorników i cieków wodnych, a tylko w małym stopniu zwiększa wilgotność pól uprawnych. Jest za to przyczyną wylewów i powodzi wiosennych.

Okres przedwiośnia jest okresem budzenia się ze snu zimowego niektórych roślin wieloletnich. Zaczynają krążyć soki leszczyny, wawrzynka wilczełyko i oczaru omszonego. W osłoniętych nasłonecznionych miejscach zakwita podbiał i lepiężnik żółtawy. W lasach powoli zaczyna panować ożywienie wśród ptaków. Te które pozostały na zimę zaczynają zajmować swoje terytoria lęgowe i przygotowywać się do godów. Są coraz bardziej ruchliwe i słychać ich radosny śpiew. Przodują w tym sikory, kowaliki i kosy. Sroki już odbudowują ubiegłoroczne gniazda.
Przy gnieździe pracują już myszołowy, jastrzębie i kruki.

Można zaobserwować duże ożywienie wśród wiewiórek i zajęcy.

 

 

 

« poprzednia		następna »